IT-SELF Małgorzata Osipczuk, www.it-self.pl, www.terapia-par-wroclaw.com

Portal Pomocy Psychologicznej

E-book
Psychoterapia po ludzku

Stowarzyszenie INTRO

E-book
E-pomoc
Psychologiczna pomoc w Internecie
teoria i praktyka

Stowarzyszenie INTRO

Programy pomocy

Artykuďż˝y

Wtorek 14 stycznia 2020

QUO VADIS HOMO - CZĘŚďż˝ DRUGA

ďż˝rďż˝dďż˝o: www.psychotekst.pl

Podjďż˝cie terapii - dla wielu alkoholikďż˝w jest to przeďż˝omowy moment w ďż˝yciu.

Jeszcze 100 lat temu osoby uzaleďż˝nione od alkoholu byďż˝y zamykane w Szpitalach Psychiatrycznych i tam za pomocďż˝ ďż˝rodkďż˝w farmakologicznych prďż˝bowano powstrzymaďż˝ ich picie. ďż˝wczesna medycyna nie znaďż˝a innego sposobu, nie istniaďż˝a wtedy ďż˝adna potwierdzona teoria dotyczďż˝ca choroby alkoholowej. W Polsce rozkwit placďż˝wek lecznictwa odwykowego datuje siďż˝ na lata 1989 - 1999.

Nie jest ďż˝atwo podjďż˝ďż˝ decyzjďż˝ o rozpoczďż˝ciu leczenia w Oďż˝rodkach Terapii Uzaleďż˝nieďż˝ czy w Poradniach Odwykowych. Wiďż˝kszoďż˝ďż˝ ludzi, ponoszďż˝cych ogromne konsekwencje swojego picia, nie potrafi na ogďż˝ pogodziďż˝ siďż˝ z faktem wďż˝asnego uzaleďż˝nienia. Nie dociera do nich informacja, ďż˝e sďż˝ chorzy. Odczuwajďż˝ wstyd i lďż˝k przed przekroczeniem progu placďż˝wki odwykowej. Niektďż˝rzy prďż˝bujďż˝ udowadniaďż˝ sobie i innym, ďż˝e to rodzina siďż˝ myli oskarďż˝ajďż˝c ich o alkoholizm. Sďż˝ teďż˝ tacy, ktďż˝rzy pozornie godzďż˝ siďż˝ na terapiďż˝, bo tak mocno juďż˝ dopiekli domownikom czy pracodawcom, ďż˝e tylko takie widzďż˝ wyjďż˝cie z sytuacji.

"Pďż˝jdďż˝ siďż˝ leczyďż˝, bo rozpada mi siďż˝ rodzina, ktďż˝rďż˝ kocham" - mďż˝wiďż˝ jedni. "Cholera, a czy mam inne wyjďż˝cie?" - zadajďż˝ pytanie drudzy. "Pďż˝jdďż˝ siďż˝ trochďż˝ podleczyďż˝, to moďż˝e nie bďż˝dzie tak ďż˝le i sprawa przycichnie" - planujďż˝ inni. Powodďż˝w, skďż˝aniajďż˝cych do podjďż˝cia leczenia, jest duďż˝o. Niezaleďż˝nie od nich, uzaleďż˝nieni w koďż˝cu docierajďż˝ do tego "przybytku zďż˝a" i "pralni mďż˝zgďż˝w", jakimi okreďż˝lane sďż˝ placďż˝wki odwykowe przez osoby zaczynajďż˝ce dopiero leczenie. Dla wielu ten moment staje siďż˝ przeďż˝omem w ich ďż˝yciu.

Gdy byďż˝em na oddziale detoksykacyjnym, inni pacjenci mďż˝wili mi, ďż˝ebym za nic w ďż˝wiecie nie godziďż˝ siďż˝ na ďż˝adnďż˝ terapiďż˝, a tym bardziej na zamkniďż˝tďż˝. "Oni ciebie wykoďż˝czďż˝. Wyjdziesz naznaczony, albo w ogďż˝le nie wyjdziesz, bo zwariujesz!". Takie rady sďż˝yszaďż˝em od "weteranďż˝w", ktďż˝rzy nie pamiďż˝tali nawet, ktďż˝ry to juďż˝ raz "goszczďż˝" na detoksie. Tych doradcďż˝w byďż˝o wiďż˝cej, niďż˝ tych, ktďż˝rzy przychodzili i mďż˝wili o tym, ďż˝e nie pijďż˝ i jest im z tym dobrze. Wkroczyďż˝em w ďż˝wiat, ktďż˝ry nie byďż˝ mi znany, ktďż˝rego baďż˝em siďż˝ i wstydziďż˝em. Nie rozumiaďż˝em tych, ktďż˝rzy wczeďż˝niej podjďż˝li decyzjďż˝ o leczeniu. Byli mi obcy, nie wierzyďż˝em im.

Byďż˝em niezdecydowany, lecz dla dobra rodziny postanowiďż˝em przeďż˝amaďż˝ strach i wstyd. Wďż˝aďż˝nie zostaďż˝em zwolniony dyscyplinarnie z pracy, a poza tym bardzo nie chciaďż˝em dopuďż˝ciďż˝ do rozpadu maďż˝ďż˝eďż˝stwa. Myďż˝laďż˝em, myďż˝laďż˝em i w koďż˝cu zdecydowaďż˝em o podjďż˝ciu terapii, bardziej ze strachu, niďż˝ z przekonania.

Nie znaďż˝em nikogo z tych, ktďż˝rzy, podobnie jak ja, podjďż˝li leczenie. Nie opowiadaďż˝em im zbyt wiele o sobie, nie ufaďż˝em im. Instruktorzy terapii wprawdzie mďż˝wili po polsku, lecz uďż˝ywali sďż˝ďż˝w, ktďż˝rych do tej pory nie znaďż˝em. Byďż˝em nieufny i peďż˝en dystansu wobec nich. W czasie wstďż˝pnej rozmowy podawaďż˝em jedynie fakty z ostatniego mojego picia, a i to nie wszystkie. Dostaďż˝em rďż˝ne materiaďż˝y i broszurďż˝, ale nie chciaďż˝o mi siďż˝ nawet czytaďż˝ pierwszych stron...

W koďż˝cu udaďż˝o mi siďż˝ przetrwaďż˝ bez picia kilka tygodni i ustaliďż˝em z kierownikiem oďż˝rodka termin rozpoczďż˝cia terapii zamkniďż˝tej. Byďż˝ to wtedy trudny dla mnie okres. Musiaďż˝em, choďż˝ wcale tego nie chciaďż˝em, przeďż˝yďż˝ jakoďż˝ te 4 tygodnie. Jedynie przepustki na sobotďż˝ i niedzielďż˝ byďż˝y dla mnie odskoczniďż˝ od "zamkniďż˝cia", jak wtedy nazywaďż˝em Oďż˝rodek Leczenia Odwykowego. Do zajďż˝ďż˝ i rozmďż˝w z psychologiem i terapeutami podszedďż˝em jednak z ciekawoďż˝ciďż˝. Byďż˝y to dla mnie pierwsze informacje o chorobie alkoholowej. Na poczďż˝tku nie docieraďż˝y do mnie znaczenia wielu zwrotďż˝w i nowych pojďż˝ďż˝.

Kiedy juďż˝ koďż˝czyďż˝em leczenie trudno mi byďż˝o porozumieďż˝ siďż˝ z rodzinďż˝, znajomymi czy otoczeniem. W ciďż˝gu 4 tygodni nastďż˝piďż˝a we mnie ogromna przemiana, ktďż˝rďż˝ do dziďż˝ trudno mi pojďż˝ďż˝. Wyjďż˝cie z Oďż˝rodka Leczenia Odwykowego byďż˝o tak trudne, jak wejďż˝cie do niego. Przyjaďż˝ďż˝, zrozumienie, akceptacja ze strony innych i niesamowita atmosfera panujďż˝ca na Oddziale sprawiaďż˝y, ďż˝e wychodzďż˝c czuďż˝em siďż˝ jakbym opuszczaďż˝ dom rodzinny. W tych pierwszych minutach po zamkniďż˝ciu za sobďż˝ drzwi Oďż˝rodka, czuďż˝em siďż˝ osamotniony, zagubiony i peďż˝en lďż˝ku, co do przyszďż˝oďż˝ci. Baďż˝em siďż˝, jak sobie dam radďż˝ bez opieki terapeutďż˝w.

Jednak dziďż˝ki terapii miaďż˝em juďż˝ zasďż˝b wiedzy i to ode mnie zaleďż˝aďż˝o, jak go wykorzystam. Zadbaďż˝em o to, by podtrzymaďż˝ kontakt z kolegami i koleďż˝ankami z Oďż˝rodka oraz z psychologami. Podjďż˝ďż˝em dalszy etap mojego leczenia, zaczďż˝ďż˝em uczďż˝szczaďż˝ na grupy terapii pogďż˝ďż˝bionej. Chciaďż˝em poszerzyďż˝ wiedzďż˝ i mďż˝c jeszcze lepiej zabezpieczyďż˝ siďż˝ przed przerwaniem abstynencji.

W dalszym ciďż˝gu nie potrafiďż˝em jednak porozumieďż˝ siďż˝ z rodzinďż˝. W otoczeniu osďż˝b majďż˝cych taki sam problem jak ja, czuďż˝em siďż˝ dobrze. Rozumiaďż˝em ich i byďż˝em przez nich rozumiany. Natomiast ďż˝ona i rodzina byli dla mnie murem, w ktďż˝ry waliďż˝em i nie mogďż˝em go przebiďż˝. Nie zawsze potrafiďż˝em wykorzystaďż˝ posiadanďż˝ wiedzďż˝ i umiejďż˝tnoďż˝ci do tego by "nie walczyďż˝", i nie zmieniaďż˝ rodziny, lecz samego siebie.

Pomimo, ďż˝e od tego czasu upďż˝ynďż˝o blisko 11 lat, w ciďż˝gu ktďż˝rych nie raz zdarzyďż˝o mi siďż˝ upaďż˝ďż˝, to zawsze prďż˝bowaďż˝em wstaďż˝ i szukaďż˝ pomocy tam, gdzie po raz pierwszy inni uďż˝wiadomili mi istotďż˝ tej choroby. Juďż˝ nigdy potem nie miaďż˝em zďż˝udzeďż˝, co do tego kim jestem. Wiedziaďż˝em, co mam robiďż˝, by nie wrďż˝ciďż˝ z powrotem do punktu, w ktďż˝rym zaczďż˝ďż˝em.

Mam ďż˝wiadomoďż˝ďż˝, ďż˝e nie uniknďż˝ problemďż˝w, bo one sďż˝ wpisane w moje ďż˝ycie. Jedno wiem juďż˝ na pewno: codzienne wstawanie na trzeďż˝wo jest o niebo lepsze niďż˝ wielka niewiadoma po pijanemu, czy na kacu.