IT-SELF Małgorzata Osipczuk, www.it-self.pl, www.terapia-par-wroclaw.com

Portal Pomocy Psychologicznej

E-book
Psychoterapia po ludzku

Stowarzyszenie INTRO

E-book
E-pomoc
Psychologiczna pomoc w Internecie
teoria i praktyka

Stowarzyszenie INTRO

Programy pomocy

Artykuďż˝y

Niedziela 12 stycznia 2020

Wszystkie ksiďż˝ďż˝ki...

Ksiďż˝ďż˝ki

Skafander i motyl

Jean-Dominique Bauby

przeďż˝oďż˝yďż˝ Krzysztof Rutkowski, wyd. II filmowe: 14 stycznia 2008, format 135 x 204 mm, objďż˝toďż˝ďż˝ 148 s., 16 ilustracji, oprawa miďż˝kka klejona, ISBN: 978-83-7453-843-5

"Z dala od zgieďż˝ku, w odzyskanej ciszy, sďż˝yszďż˝, jak po mojej gďż˝owie latajďż˝ motyle"...

Najbardziej poruszajďż˝ca ksiďż˝ďż˝ka ostatniego czasu.

Autobiografia redaktora naczelnego magazynu "Elle". Jean-Dominique Bauby w wyniku wylewu doznaďż˝ paraliďż˝u caďż˝ego ciaďż˝a. Jego oknem na ďż˝wiat staďż˝a siďż˝ lewa powieka, ktďż˝rďż˝ wymrugaďż˝ opowieďż˝ďż˝ o cierpieniu, samotnoďż˝ci, miďż˝oďż˝ci i ďż˝mierci. Tworzenie ksiďż˝ďż˝ki staďż˝o siďż˝ walkďż˝ o istnienie. Poczucie humoru, ironia i dystans wobec otaczajďż˝cego ďż˝wiata i wďż˝asnych przeďż˝yďż˝ spowodowaďż˝y, ďż˝e jego opowieďż˝ďż˝ jest wzruszajďż˝cďż˝ afirmacjďż˝ ďż˝ycia. Jean-Dominique Bauby zmarďż˝ nagle, trzy dni przed ukazaniem siďż˝ "Skafandra i motyla".

Ksiďż˝ďż˝ka rozeszďż˝a siďż˝ we Francji w nakďż˝adzie 800 000 egzemplarzy, przeďż˝oďż˝ono jďż˝ na kilkadziesiďż˝t jďż˝zykďż˝w.

fragmenty recenzji:

Gďż˝ďż˝boko poruszajďż˝cy zapis refleksji czďż˝owieka nagle odciďż˝tego od ďż˝ycia.

Magdalena Rozmarynowska, "Gazeta Wyborcza"

To opowieďż˝ďż˝ o tym, co widzi i czuje czďż˝owiek w skafandrze paraliďż˝u. "Motylem" jest czuďż˝e oko i wyobraďż˝nia. Jak przybysz z innej planety widzi wiďż˝cej i ostrzej od nas. Ta ksiďż˝ďż˝ka, pisana juďż˝ niemal z drugiej strony, z dna nieszczďż˝cia, jest ďż˝wietnďż˝ literaturďż˝, a zarazem wielkďż˝ afirmacjďż˝ ďż˝ycia.

"Twďż˝j Styl"

Ten czďż˝owiek jest powiekďż˝. Podnoszďż˝cďż˝ siďż˝ i opadajďż˝cďż˝ powiekďż˝ lewego oka. Nie mďż˝wi naszym jďż˝zykiem. Zna alfabet, gramatykďż˝, wspaniale operuje nieszablonowym sďż˝ownictwem skojarzeďż˝, nie wypowiada jednak sďż˝ďż˝w. Komunikuje siďż˝ zamykajďż˝c i otwierajďż˝c oko. Jednďż˝ powiekďż˝.

Dorota Sďż˝czek, "Przekrďż˝j"

Fantastyczne. Jest to pochwaďż˝a podrďż˝y, pochwaďż˝a uczuďż˝, wzruszeďż˝ estetycznych, a takďż˝e listďż˝w czy obrazďż˝w, ale przede wszystkim pochwaďż˝a pamiďż˝ci i wyobraďż˝ni.

Maďż˝gorzata Baranowska, "Tygodnik Powszechny"

Skafander i motyl to ksiďż˝ďż˝ka niezwykďż˝a. Napisana z humorem i dystansem do wďż˝asnego nieszczďż˝cia. I choďż˝ mďż˝wi o cierpieniu i o przemijaniu peďż˝no w niej radoďż˝ci ďż˝ycia i miďż˝oďż˝ci do ďż˝wiata.

(ad), "Zwierciadďż˝o"

Oto ksiďż˝ďż˝ka spoza ďż˝wiata ďż˝ywych. Opowiedziana przez oko i mďż˝zg, ktďż˝re nauczyďż˝y siďż˝ patrzeďż˝, ďż˝miaďż˝, pďż˝akaďż˝, zagďż˝ďż˝biaďż˝ w pamiďż˝ďż˝, dosiďż˝gajďż˝c najgďż˝ďż˝bszej prawdy istnieďż˝ i rzeczy.

Jacques Boub, "Le Monde"

Ksiďż˝ďż˝kďż˝ niezwykďż˝ďż˝, przejmujďż˝cďż˝ i poruszajďż˝cďż˝, ktďż˝ra bardzo wiele daje do myďż˝lenia o losie kaďż˝dego z nas, o stosunku duszy do ciaďż˝a, ďż˝ycia do ďż˝mierci. Bauby napisaďż˝, to znaczy wymrugaďż˝ ksiďż˝ďż˝kďż˝, ktďż˝rej znaczenie wykracza poza literaturďż˝ i poza filozofiďż˝. Jej sens ujawnia najbardziej podstawowďż˝ tajemnicďż˝ egzystencji.

Krzysztof Rutkowski, "Elle"

Istnieje amerykaďż˝ski termin na opisanie jego stanu: locked-in syndrom, dokďż˝adnie: zamkniďż˝cie siďż˝ wewnďż˝trz siebie. Jean-Dominique Bauby nie utraciďż˝ jednak ďż˝wiadomoďż˝ci. I stďż˝d ta ksiďż˝ďż˝ka, napisana, aby zaďż˝wiadczyďż˝; by wyjaďż˝niďż˝, co przeďż˝yďż˝ i czego doďż˝wiadczyďż˝.

Philippe Cousin, "Le Figaro"

Sďż˝uchamy Bauby'ego, bo to, co nam mďż˝wi, trafia w sedno ludzkiej kondycji.

Robert McCrum, "The Observer"

Ta maďż˝a ksiďż˝ďż˝eczka, cienka jak nitka ďż˝ďż˝czďż˝ca czďż˝owieka z ďż˝yciem, jest wspaniaďż˝ďż˝ lekcjďż˝ heroizmu.

Bertrand de Saint Vincent, "Le Figaro Magazine"

Ta ďż˝mudna praca nadawaďż˝a sens jego istnieniu. Ksiďż˝ďż˝ka mďż˝wi o sprawach ludzkiej egzystencji, stosunku duszy do ciaďż˝a, jest afirmacjďż˝ ďż˝ycia.

T.S., "Rzeczpospolita"

Niezwykďż˝a to literatura. Ani pamiďż˝tnik, ani dziennik, ani opowieďż˝ďż˝. Fascynujďż˝cy dokument literacki heroicznej walki o sens. Osobowoďż˝ďż˝ autora przeďż˝wituje przezeďż˝ w zaskakujďż˝cej peďż˝ni, jakby nietkniďż˝ta przetrwaďż˝a wewnďż˝trz bezwďż˝adnego ciaďż˝a. Ujawniďż˝a siďż˝ w caďż˝ej rozpiďż˝toďż˝ci, od wzruszeďż˝ do cynizmu, od refleksyjnoďż˝ci do zabawnego poczucia humoru, od buntu do rezygnacji.

Leszek Brogowski, "Rzeczpospolita"

fragmenty ksiďż˝ďż˝ki:

Miďż˝oďż˝ďż˝, wzruszenie, estetyczne zachwyty sďż˝ mi rďż˝wnie potrzebne jak oddech. List od przyjaciela, pocztďż˝wka z obrazem Balthusa, strona pamiďż˝tnikďż˝w Saint - Simona nadajďż˝ sens upďż˝ywowi czasu. Ale ďż˝eby nie pogrďż˝ďż˝yďż˝ siďż˝ w nijakiej frustracji i pozostaďż˝ po stronie ďż˝ywych, utrzymujďż˝ teďż˝ w sobie pewnďż˝ dozďż˝ zďż˝oďż˝ci, obrzydzenia, ani za duďż˝ďż˝, ani za maďż˝ďż˝. To mďż˝j zawďż˝r bezpieczeďż˝stwa, jak w szybkowarze, ďż˝eby nie eksploadowaďż˝.

Dziwnym zbiegiem okolicznoďż˝ci osoby, z ktďż˝rymi utrzymywaďż˝em kontakty pozornie bďż˝ahe, poruszajďż˝ sprawy najbardziej zasadnicze. Ich lekkoďż˝ďż˝ skrywa gďż˝ďż˝biďż˝. Czy byďż˝em ďż˝lepy i gďż˝uchy? Czy dopiero nieszczďż˝cie powoduje, ďż˝e dostrzega siďż˝ prawdziwďż˝ wartoďż˝ďż˝ czďż˝owieka?

Kiedy siďż˝ dowiadujďż˝, ďż˝e w mojej intencji paliďż˝y siďż˝ ďż˝wiece w bretoďż˝skiej kaplicy lub intonowano mantry w nepalskiej ďż˝wiďż˝tyni, natychmiast przypisujďż˝ duchowemu wstawiennictwu bardzo konkretne intencje. Prawe oko powierzyďż˝em wiďż˝c kameruďż˝skiemu marabutowi, ktďż˝rego jedna z przyjaciďż˝ek prosiďż˝a, by zjednaďż˝ mi opiekďż˝ afrykaďż˝skich bogďż˝w. Kďż˝opoty sďż˝uchowe powierzam teďż˝ciowej utrzymujďż˝cej poboďż˝ne stosunki z mnichami z Bordeaux. Regularnie niech odmawiajďż˝ za mnie rďż˝aniec, a ja przeniosďż˝ siďż˝ duchem do opactwa, by usďż˝yszeďż˝ ich unoszďż˝cy siďż˝ pod nieboskďż˝on ďż˝piew. Ich bďż˝agania nie daďż˝y jeszcze nadzwyczajnych rezultatďż˝w, ale kiedy siedmiu braciom naleďż˝ďż˝cym do tego samego zgromadzenia islamscy fanatycy poderďż˝nďż˝li gardďż˝a, przez wiele dni bolaďż˝y mnie uszy.

Jednak najbardziej ekscentryczna okazaďż˝a siďż˝ chora, ktďż˝rej koma namieszaďż˝a w gďż˝owie. Gryzďż˝a pielďż˝gniarki, sanitariuszy chwytaďż˝a za przyrodzenie i chociaďż˝ chciaďż˝a tylko szklankďż˝ wody, krzyczaďż˝a, ďż˝e siďż˝ pali. Na poczďż˝tku starano siďż˝ jakoďż˝ zwalczaďż˝ jej szalone zapďż˝dy, ale potem machniďż˝to rďż˝kďż˝ i pozwolono, by krzyczaďż˝a ile wlezie, wszystko jedno, o ktďż˝rej godzinie dnia lub nocy. Te seanse nadawaďż˝y naszemu oddziaďż˝owi neurologicznemu coďż˝ z ekscytujďż˝cej atmosfery Lotu nad kukuďż˝czym gniazdem, wiďż˝c kiedy pacjentkďż˝ wywoďż˝ono, zresztďż˝ przy akompaniamencie: "Ratunku, mordujďż˝!", to trochďż˝ mi siďż˝ jednak zrobiďż˝o ďż˝al.

Z dala od zgieďż˝ku, w odzyskanej ciszy, sďż˝yszďż˝, jak po mojej gďż˝owie latajďż˝ motyle. Muszďż˝ bardzo uwaďż˝aďż˝, a nawet mocno siďż˝ skupiaďż˝, poniewaďż˝ bicie ich skrzydeďż˝ jest prawie dla ucha nieuchwytne. Wystarczy gďż˝oďż˝niej odetchnďż˝ďż˝, by je zagďż˝uszyďż˝. To zresztďż˝ bardzo dziwne. Mďż˝j sďż˝uch siďż˝ nie poprawia, a przecieďż˝ sďż˝yszďż˝ je coraz lepiej. Muszďż˝ mieďż˝ ucho motyla.